Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και την Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, το σχολείο μας υλοποίησε μια πολύπλευρη εκπαιδευτική δράση, που έδωσε χώρο στη σκέψη, στο συναίσθημα και, κυρίως, στη συνύπαρξη.
Η ημέρα ξεκίνησε με τρία βίντεο (1, 2, 3), που προβλημάτισαν τους μαθητές, οι οποίοι, μετά την προβολή τους, εξέφρασαν τις απόψεις τους, τις εμπειρίες τους, αλλά και τις απορίες τους στη συζήτηση που ακολούθησε.
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου μας υπενθυμίζει τη μοναδική αξία των βιβλίων στην παιδική ηλικία. Τα παιδικά βιβλία δεν είναι απλώς ιστορίες. Αποτελούν πολύτιμα εργαλεία καλλιέργειας της φαντασίας, της σκέψης και των συναισθημάτων. Μέσα από την ανάγνωσή τους, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με εμπειρίες, αξίες και τρόπους σκέψης που αφήνουν ένα βαθύ και διαρκές αποτύπωμα στην προσωπικότητά τους.
Κεντρικό ρόλο στη δράση είχαν δύο επιλεγμένα παιδικά βιβλία:
📖 το «Η τελεία» του Peter H. Reynolds και
📖 το «Έλα τώρα, τελείωνε!» των Αλίκη Χιωτάκη & Αλεξάνδρα Ζερβού.
Το πρώτο, με απλότητα και ευαισθησία, αναδεικνύει τη σημασία της προσπάθειας και της αυτοπεποίθησης, ενθαρρύνοντας κάθε παιδί να κάνει το δικό του «μικρό βήμα».
Το δεύτερο δίνει φωνή σε ένα παιδί που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, χωρίς να χρησιμοποιεί ρητά τον όρο, αλλά μέσα από την ίδια του την καθημερινότητα: τις συνήθειες, την ανάγκη για ηρεμία, την προσοχή στις λεπτομέρειες, την αποφυγή θορύβου, το μέτρημα και τους προσωπικούς του ρυθμούς. Μέσα από αυτή τη βιωματική προσέγγιση, οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν ουσιαστικά τι σημαίνει αυτισμός, όχι ως έννοια, αλλά ως εμπειρία.
Τα δύο βιβλία αποτέλεσαν μια συνειδητή παιδαγωγική επιλογή, καθώς το ένα βιβλίο καλλιεργεί την προσωπική ενδυνάμωση και το άλλο συνδέεται άμεσα με τον αυτισμό και ενισχύει την κατανόηση μέσα από την οπτική του ίδιου του παιδιού
Μαζί, δημιούργησαν μια ολοκληρωμένη εμπειρία μάθησης, όπου το «μπορώ» συναντά το «καταλαβαίνω».
Οι μαθητές και οι μαθήτριες, μέσα από την ανάγνωση των βιβλίων, είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν απορίες, σκέψεις και προσωπικούς προβληματισμούς.
Ακολούθησαν δημιουργικές δραστηριότητες για όλους τους μαθητές του σχολείου, οι οποίοι:
– συμπλήρωσαν φύλλα εργασίας
– ζωγράφισαν και αποτύπωσαν συναισθήματα
– δημιούργησαν συλλογική αφίσα
– πειραματίστηκαν με την τεχνική blackout poetry, δίνοντας το δικό τους μήνυμα μέσα από τις λέξεις των κειμένων που τους δόθηκαν
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η ενεργή συμμετοχή όλων των εκπαιδευτικών, οι οποίοι συνεργάστηκαν με συνέπεια, ευαισθησία και κοινό στόχο, δημιουργώντας ένα υποστηρικτικό μαθησιακό περιβάλλον. Η δράση οργανώθηκε συνολικά με τον συντονισμό της Διεύθυνσης του σχολείου, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιτυχή υλοποίησή της.
Το πιο σημαντικό όμως είναι αυτό που έμεινε:
Οι μαθητές κατανόησαν ότι οι ιδιαιτερότητες δεν αποτελούν εμπόδιο, αλλά μέρος της μοναδικότητας κάθε ανθρώπου.
Έμαθαν να δίνουν χώρο, να ακούν, να περιμένουν και να αποδέχονται…
και, τελικά… να συνυπάρχουν.