Στο πλαίσιο των δράσεων του σχολείου μας για την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την ενίσχυση της συναισθηματικής νοημοσύνης των μαθητών, υλοποιήθηκε η δράση «Cinema at School».
Μέσα από την προβολή επιλεγμένων ταινιών, οι μαθητές και οι μαθήτριες όλων των τάξεων είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν σημαντικά ζητήματα της καθημερινής ζωής, να αναγνωρίσουν συναισθήματα και να κατανοήσουν τον ρόλο που αυτά διαδραματίζουν στις επιλογές και τη συμπεριφορά μας.
🎥 Α’ & Β’ τάξεις – «Ρατατούης»
Μέσα από την ιστορία του μικρού σεφ, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την έννοια της αποδοχής της διαφορετικότητας, της επιμονής και της πίστης στον εαυτό μας. Η ταινία αποτέλεσε αφορμή για να συζητηθεί ότι ο καθένας έχει αξία, ανεξάρτητα από το πώς τον βλέπουν οι άλλοι.
🎥 Γ’ & Δ’ τάξεις – «Sing»
Μια ταινία που ανέδειξε τη σημασία της προσπάθειας, της συνεργασίας και της αυτοπεποίθησης. Οι μαθητές προβληματίστηκαν γύρω από τον φόβο της αποτυχίας, την ανάγκη για αποδοχή και τη δύναμη που αποκτά κάποιος, όταν πιστεύει στον εαυτό του και δεν εγκαταλείπει.
🎥 Ε’ & ΣΤ’ τάξεις – «Τα μυαλά που κουβαλάς»
Η ταινία βοήθησε τα παιδιά να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν βασικά συναισθήματα, όπως η χαρά, η λύπη, ο φόβος και ο θυμός, αλλά και να αντιληφθούν ότι όλα τα συναισθήματα έχουν αξία και ρόλο στη ζωή μας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κατανόηση της ενσυναίσθησης και στη σημασία της αποδοχής των συναισθημάτων των άλλων.
Η προβολή των ταινιών συνοδεύτηκε από συζήτηση στην τάξη, μέσα από την οποία οι μαθητές εξέφρασαν σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα, συνδέοντας όσα είδαν με τη δική τους καθημερινότητα.
🍿 Η εμπειρία ολοκληρώθηκε σε ένα ευχάριστο και χαλαρό κλίμα, καθώς σε όλα τα παιδιά προσφέρθηκαν πατατάκια, popcorn και χυμός, ενισχύοντας τη χαρά της συμμετοχής και της συλλογικής εμπειρίας.
Η δράση μας, η οποία οργανώθηκε συλλογικά από όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας, ανέδειξε τη σημασία των συναισθημάτων στη ζωή του ανθρώπου, με κυρίαρχο εκείνο της ΑΓΑΠΗΣ, που λειτουργεί ως μοχλός θετικής σκέψης, συνεργασίας και σεβασμού προς τον συνάνθρωπο.
Δεν μαθαίνουμε να νιώθουμε. Αναγνωρίζουμε ότι νιώθουμε όλοι το ίδιο.